UMC Utrecht

Bekijk hier alle publicaties die over en door het UMC Utrecht gemaakt zijn.

Idiopathic respiratory distress syndrome

Idiopathic respiratory
distress syndrome
Wat is Idiopathic respiratory distress
syndrome

IRDS is een afkorting van idiopathic  respiratory distress syndrome. IRDS is een stoornis in de longfunctie.  Doordat de longen van te vroeg geboren baby’s nog onrijp zijn, wordt er  nog geen of te weinig surfactant aangemaakt. Surfactant is een stof die  ervoor zorgt dat de longblaasjes aan het eind van de uitademing niet  samenvallen (dichtklappen). 

Indien dit wel gebeurt vereist een volgende  ademteug veel inspanning (vergelijkbaar met het opblazen van een zeer  stugge ballon).  

Verschijnselen
  • neusvleugelen (de neusvleugeltjes gaan snel op en neer bij het ademen)
  • grauw bleke kleur
  • kreunen
  • snelle ademhaling
  • intrekken van de borstkas
Onderzoek & behandeling

Onderzoek
We stellen met een  röntgenfoto vast of uw kind IRDS heeft en zo ja in welke mate

Behandeling
De behandeling van IRDS bestaat uit het ondersteunen van de ademhaling. Dit kan op verschillende manieren: 

  • Veelal met behulp van Continuous Positive  Airway Pressure (CPAP). Hierbij wordt een ingestelde druk in de longen  bereikt door het toedienen van lucht/zuurstof via een neusbril/-kapje.  Door deze druk worden de longen beter opengehouden. 
  • Indien CPAP onvoldoende ondersteuning biedt  wordt vaak gekozen voor kunstmatige beademing waarbij de  beademingsmachine de ademhaling tijdelijk (gedeeltelijk) overneemt van  uw kind via een beademingsbuisje dat ingebracht wordt in de luchtpijp  (intuberen). 

Naast het ondersteuning van de ademhaling kan  ook surfactant toegediend worden. Of dit nodig is hangt af van de mate  van benauwdheid en de benodigde ademhalingsondersteuning. 

Surfactant kan toe gediend worden via de in de  luchtpijp ingebracht beademingsbuis waarbij de ademhaling tijdelijk van  uw kind wordt overgenomen. Een andere optie is surfactant langzaam  toedienen met een dun slangetje in de luchtpijp terwijl uw kind zelfstandig ademhaalt. Voor welk van deze twee opties gekozen wordt is afhankelijk van de conditie van uw kind en de mate van ondersteuning die nodig is.  

Vooruitzichten

Vaak herstelt een kind na 5 tot 7 dagen. Doordat de longen voldoende surfactant gaan aanmaken nemen de symptomen  af. Bij een aantal kinderen duurt het herstel langer en kunnen er  complicaties optreden. Mogelijke complicaties zijn:

  • Een klaplong (waarvoor het soms nodig is een drain in te brengen in de borstholte).
  • BPD (bronchopulmonale dysplasie): chronische  beschadiging van de longen als gevolg van de prematuriteit en ademhalingsondersteuning.
Idiopathic respiratory
distress syndrome
Wat is Idiopathic respiratory distress
syndrome

IRDS is een afkorting van idiopathic  respiratory distress syndrome. IRDS is een stoornis in de longfunctie.  Doordat de longen van te vroeg geboren baby’s nog onrijp zijn, wordt er  nog geen of te weinig surfactant aangemaakt. Surfactant is een stof die  ervoor zorgt dat de longblaasjes aan het eind van de uitademing niet  samenvallen (dichtklappen). 

Indien dit wel gebeurt vereist een volgende  ademteug veel inspanning (vergelijkbaar met het opblazen van een zeer  stugge ballon).  

Verschijnselen
  • neusvleugelen (de neusvleugeltjes gaan snel op en neer bij het ademen)
  • grauw bleke kleur
  • kreunen
  • snelle ademhaling
  • intrekken van de borstkas
Onderzoek & behandeling

Onderzoek
We stellen met een  röntgenfoto vast of uw kind IRDS heeft en zo ja in welke mate

Behandeling
De behandeling van IRDS bestaat uit het ondersteunen van de ademhaling. Dit kan op verschillende manieren: 

  • Veelal met behulp van Continuous Positive  Airway Pressure (CPAP). Hierbij wordt een ingestelde druk in de longen  bereikt door het toedienen van lucht/zuurstof via een neusbril/-kapje.  Door deze druk worden de longen beter opengehouden. 
  • Indien CPAP onvoldoende ondersteuning biedt  wordt vaak gekozen voor kunstmatige beademing waarbij de  beademingsmachine de ademhaling tijdelijk (gedeeltelijk) overneemt van  uw kind via een beademingsbuisje dat ingebracht wordt in de luchtpijp  (intuberen). 

Naast het ondersteuning van de ademhaling kan  ook surfactant toegediend worden. Of dit nodig is hangt af van de mate  van benauwdheid en de benodigde ademhalingsondersteuning. 

Surfactant kan toe gediend worden via de in de  luchtpijp ingebracht beademingsbuis waarbij de ademhaling tijdelijk van  uw kind wordt overgenomen. Een andere optie is surfactant langzaam  toedienen met een dun slangetje in de luchtpijp terwijl uw kind zelfstandig ademhaalt. Voor welk van deze twee opties gekozen wordt is afhankelijk van de conditie van uw kind en de mate van ondersteuning die nodig is.  

Vooruitzichten

Vaak herstelt een kind na 5 tot 7 dagen. Doordat de longen voldoende surfactant gaan aanmaken nemen de symptomen  af. Bij een aantal kinderen duurt het herstel langer en kunnen er  complicaties optreden. Mogelijke complicaties zijn:

  • Een klaplong (waarvoor het soms nodig is een drain in te brengen in de borstholte).
  • BPD (bronchopulmonale dysplasie): chronische  beschadiging van de longen als gevolg van de prematuriteit en ademhalingsondersteuning.